У Романа Верещагина, преподавателя по вокалу Туровской детской школы искусств, контртенор — самый высокий мужской оперный голос. Очень редкий, чистый и сильный вокал, который, проникая в самую глубь души, чувственно несет с собой красоту и величие роскошной эпохи Барокко.

…Торжественное открытие Недели «Пусть же крепнет год от года дружба книги и ребят» состоялась во многих библиотеках Житковичского района. В этот день прошли театрализованные представления с участием литературных и сказочных героев: «Книга — мудрости глоток — ты люби ее, дружок» (детский филиал г. Житковичи), «В стране любимых сказок» (Кажановичская сельская библиотека), «Книжное царсво – премудрое государство» (Туровская детская библиотека), «С книгой по пути» (Хвоенская сельская библиотека).

В первый день весенних школьных каникул в центральной детской библиотеке города Житковичи состоялся литературный праздник – театрализованное представление «Книга – мудрости глоток – ты люби ее, дружок!»

Дзяржаўная праграма “Культура Беларусі” на 2011-2015 гады ўяўляе сабой дзяржаўную стратэгію па развіццю і эфектыўнаму выкарыстанню культурнага патэнцыялу, інавацый у сферы культуры. Асноўныя напрамкі Дзяржаўнай праграмы “Культура Беларусі” — захаванне і развіццё матэрыяльнай і нематэрыяльнай культурнай спадчыны, падтрымка і развіццё народнай творчасці.

Два дыпломы лаўрэата абласнога агляду-конкурсу сямейнай творчасці “Жывіце ў радасці” атрымалі прадстаўнікі нашага раёна.

Штогадовы фестываль мастацкай самадзейнасці калектываў навучальных устаноў раёна заўсёды праходзіць урачыста, па- святочнаму. Сёлета гэтае мерапрыемства педагогаў стартавала ў пяты раз, і парадавала высокім выканальніцкім майстэрствам удзельнікаў, разнастайным рэпертуарам.

Частица мощей святого Иоанна Крестителя доставлена в Гомельский собор святых апостолов Петра и Павла для поклонения прихожан.

Газета павінна быць прыгожай — лічыць адказны сакратар рэдакцыі Святлана Анатольеўна Чопчыц. Гэта спецыфіка яе працы: сапраўды рабіць газету прыгожай, у прамым сэнсе слова, патрэбна скампанаваць, аформіць, стварыць газетную старонку з падрыхтаваных журналістамі матэрыялаў…

Дык дзе, адкуль і калі бярэ свой пачатак яна – тая дарога ў газету, у журналістыку? А, пэўна, з дзяцінства. Ад бацькоў, якія заўсёды любілі трапнае народнае слоўца. Ад Вільчы, Случы і Прыпяці. Ад лясоў, палёў і сенакосаў. Ад прыпяцкага абалоння з яго неабсяжнай далечынёю і п’янкаватым разнатраўем. Ад белых і чорных, такіх заўсёды загадкавых буслоў…

Ад першага нумара раёнкі і за ўвесь час яе існавання вясковая тэма з’яўлялася на старонках газеты самай пашыранай. Амаль чатырнаццаць гадоў, такі тэрмін працую ў “Новым Палессі”, асвятляць яе выпала мне. Спачатку быў карэспандэнтам сельгасаддзела. Потым стаў яго загадчыкам. Пашанцавала, што пачынаць выпала пад началам такога прафесіянала журналістыкі як Фёдар Ляшкевіч. І цяпер успамінаецца яго навука, як правільна сабраць фактуру для будучага матэрыяла, як збудаваць яго, каб ён спадабаўся.

Для людзей і з людзьмі — такі лейтматыў нашай газеты, якая на працягу васьмі дзесяткаў год імкнецца дайсці да сэрца кожнага чытача, прымусіць яго задумацца над той ці іншай сітуацыяй, прыняць рашэнне не толькі ў думках – у жыцці. І ўвесь гэты вялікі перыяд газета не змяняла свайму крэда: усё, што ёсць у жыцці, мае права мець месца на газетнай паласе. У выніку сабрана восемдзесят вялізных тамоў летапісу Жыткаўшчыны — гэта ўнікальная спадчына, якая стваралася многімі пакаленнямі журналістаў, іх добраахвотнымі памочнікамі-селькорамі, няштатнымі карэспандэнтамі. Вялікая спадчына. Нібы ў люстэрку яна адбівае ўсю шматграннасць жыцця раёна.

Самый главный залог успеха, которого добился по итогам работы за год Туровский городской Дом культуры, — это сплоченность коллектива. Так считает директор названного учреждения культуры Валентина Ярмолич.

У чытальнай зале Жыткавіцкай раённай бібліятэкі напрыканцы чарговага рабочага дня сабраліся яе актыўныя чытачы, работнікі гэтай установы культуры. Перад прысутнымі выступіла дырэктар цэнтральнай бібліятэчнай сістэмы Людміла Кронда, якая падсумавала вынікі работы жыткавіцкіх бібліятэкараў за мінулы 2010 год.

Утульны будынак Мілевіцкай бібліятэкі штодзённа чакае сваіх чытачоў. Менавіта гэтая ўстанова культуры карыстаецца попытам у мясцовых жыхароў, якія маюць добрую магчымасць акунуцца ў атмасферу творчасці. Пры гэтым кожны знойдзе любую кнігу на свой густ.