Во все века женщина считалась и считается хранителем семейного очага, чья забота и ласка должна воспитывать в подрастающем поколении самые наилучшие качества членов нашего общества. Именно поэтому уровень женской преступности является своеобразной лакмусовой бумагой здоровья общества. Женщина, которая из-за пристрастия к алкоголю или наркотикам, теряя человеческий облик, не только не заботиться о самой себе, но и забывает о самом святом — своих детях, не вызывает никакого сочувствия.

У бягучым годзе спаборніцтвы вальшчыкаў “Лесаруб-2010” у нашым лясгасе былі праведзены ў маі. Дваццаць два прафесіяналы дэманстравалі сваё майстэрства. Асноўная нагрузка легла на плечы калектыва Залюціцкага лясніцтва, дзе было запланавана і праведзена гэтае мерапрыемства.

Высокія вежавыя краны, што, здаецца, дастаюць да самых аблокаў, здалёку красамоўна сведчаць аб тым, што растуць у мікрараёне Азёрным нашага райцэнтра новыя жылыя дамы, адна новабудоўля змяняе другую, і вось ужо ў здадзеных і заселеных кватэрах з наступленнем вячэрняй цемры радасна ўспыхвае электрасвятло шчаслівых навасёлаў. Там, дзе нядаўна пустка была, абжываюць новыя дамы маладыя сем’і, узводзяцца дзіцячыя пляцоўкі, зводдаля чуваць бадзёрыя галасы хлапчукоў і дзяўчынак. А непадалёку, цераз дарогу, няспешна, але ўпэўнена і велічна ўзнімаецца ўгару праваслаўны храм. Растуць, убіраюцца ў сілу царква і жыллё для людзей. Матэрыяльнае і духоўнае — побач. І гэта вельмі сімвалічна, шматзначна і жыццясцвярджальна. Для пажылых і дзятвы. Для сённяшняга і заўтрашняга пакаленняў…

Такой ярмарки в нашем городе не было никогда. И визит компании “Медомир” запомнится надолго. Медовая ярмарка, до этого проводимая в крупных городах республики, теперь переместилась в глубинку.

Выстава-дэгустацыя з удзелам вытворцаў прадукцыі Гомельскай вобласці прайшла ў памяшканні Жыткавіцкага раённага Дома культуры.

Першымі ў раёне да масавай нарыхтоўкі кармоў прыступілі ў камунальным сельскагаспадарчым унітарным прадпрыемстве “Чырвоны Бор”. За першы дзень працы тут заклалі на сілас у траншэю сорак тон масы.

Узрасла моц кормаздабываючага тэхнічнага парку сельгаспрадпрыемстваў раёна.

Совещание директоров всех филиалов области ОАО «Гомельоблавтотранс» прошло недавно в нашем районе на базе филиала №16 ОАО «Гомельоблавтотранс». Работу возглавили генеральный директор областного акционерного общества Александр Драпеза и председатель районного исполнительного комитета Николай Какора.

Мноства мерапрыемстваў у раёне праходзіць з нагоды Дня славянскага пісьменства, які адзначаецца 24 мая, і стагоддзя перанясення мошчаў прападобнай Еўфрасініі Полацкай.

Больш чым у два разы ў параўнанні з мінулым годам сёлета кіраўніцтвам райспажыўтаварыства выдзяляецца сродкаў на рэканструкцыю і абнаўленне аб’ектаў арганізацыі. Па словах кіраўніка раённага спажывецкага таварства Надзеі Мурашкі, на гэтыя мэты запланавана выдаткаваць амаль паўтара мільярда рублёў.

14 мая в рамках реализации проекта Европейского сообщества – Программы развития ООН в Республике Беларусь « Минимизация последствий аварии на Чернобыльской АЭС на территории Республики Беларусь» в деревне Запесочье торжественно открыт укрепленный участок дороги-дамбы. Участок дороги в 450 метров длиной, на который затрачено 36 тысяч долларов США, будет служить надежной защитой населенных пунктов от паводков без изменения естественных ландшафтов.

Жыткавіцкія паштавікі вырашылі аспрэчыць прынятую многімі думку-прымху аб тым, што лічба 13 з’яўляецца нешчаслівай – менавіта ў гэты дзень мая ў вёсцы Ленін было адкрыта новае аддзяленне сувязі. Размясцілася яно ў адміністрацыйным будынку былога саўгаса “Ленінскі”. І да гонару работнікаў Жыткавіцкага раённага вузла паштовай сувязі, якія правялі тут рамонтныя работы ўласнымі сіламі, гаспадарчым спосабам, за кошт уласных сродкаў – прыбытку – варта зазначыць, што ёсць куды зайсці людзям, ёсць дзе атрымасць якасныя паштовыя паслугі.

Як вядома, ў старажытнасці Тураў быў слынным духоўным і культурным цэнтрам, дзе працвітала храмабудаўніцтва, кніжнасць і хрысціянскае асветніцтва. Але ўжо ў ХVІІ стагоддзі Тураў згубіў сваё значэнне і паступова набыў рысы правінцыяльнага паселішча.

У пачатку ХІХ стагоддзя ў Тураве было шэсць храмаў, пасля пажару ў 1834 г. засталося тры — Спаса-Праабражэнскі, Свята-Ільінскі і імя Усіх Святых. Пасля рэвалюцыйных падзей пачатку ХХ стагоддзя ў Тураве засталася адзіная царква Усіх Святых.