Одним из главных людей, причастных к своей судьбе, Ирина Алексеевна Кицура считает свою первую учительницу Аллу Николаевну Рассада. Это она научила тогда еще маленького человека верить в добро. Она же и зажгла его душу мечтой — быть учителем начальных классов…

Што значыць асоба настаўніка ў жыцці кожнага вучня, Надзеі Забеліч тлумачыць не патрэбна. Асабіста на сабе гэта адчула, калі была вучаніцай сярэдняй школы №2 Турава. Аўтарытэт Васіля Бяляя, Марыі Радзіёнавай і многіх іншых педагогаў, якія вучылі яе, і да цяперашняга часу для Надзеі Фёдараўны застаецца непахісным і з’яўляецца тым арыенцірам, да якога хочацца імкнуцца. Хаця ўжо і сама не навічок у сістэме адукацыі. Усё ж больш дваццаці гадоў аддадзена гэтай справе. Прысвяціць сябе такой нялёгкай працы вырашыла яшчэ школьніцай менавіта пад уплывам урокаў сваіх педагогаў.

Адпрацаваўшы трыццаць гадоў прыбіральшчыцай службовых памяшканняў у сярэдняй агульнаадукацыйнай школе №1 райцэнтра, Ніна Чарнушэвіч ніколькі аб тым не шкадуе, бо лічыць, што кожная прафесія важная па-свойму. Галоўнае, каб яна прыносіла карысць людзям.

Бачыць прыгажосць ва ўсім, нават у самых звычайных рэчах, гэтаму вучыць на сваіх уроках школьнікаў Ала Ачапоўская, настаўніца выяўленчага мастацтва.

“Раз, два, тры. Раз, два, тры”, — лічыць настаўніца ў такт танцавальных рухаў, якія выконваюцца групай дзяўчынак. “А цяпер пад музыку паспрабуем”, — працягвае заняткі кіраўнік танцавальнага гуртка “Архідэя”, што працуе ў САШ №1. Вядзе гэты гурток настаўніца гісторыі Таццяна Касінская.

“Школа — мой другі дом”, — так гаворыць пра сваю працоўную дзейнасць настаўніца пачатковых класаў Таццяна Кір’янава.

Гэтага прынцыпу ў сваёй рабоце вось ужо амаль дваццаць гадоў прытрымліваецца прыбіральшчыца гарадской гімназіі Валянціна Касабуцкая.

Нягледзячы на свой параўнальна невялікі жыццёвы і працоўны вопыт, маладой настаўніцы гімназіі Вользе Гурскай пашчасціла пабываць як у многіх мясцінах роднай Беларусі, так і па-за яе межамі, і ў першую чаргу ў Германіі, бо звязала яна свой лёс з вывучэннем і выкладаннем нямецкай мовы.

Валянціна Мятава — адна з самых вопытных педагогаў нашага раёна. Таму і не выпадкова, што гэтая жанчына, нават пайшоўшы на заслужаны адпачынак, як і раней, працягвае дзяліцца ведамі з вучнямі ў Жыткавіцкай гарадской гімназіі. Менавіта сюды два гады таму і запрасілі настаўнікам біялогіі Валянціну Пятроўну.

Красивое внешнее убранство Брониславского учебно-педагогического комплекса «детский сад-базовая школа» — это лишь малое свидетельство того, что хозяева здесь действительно, простите за тавтологию, хозяйственные. А внутренний мир школы – это большая творческая работа директора Леонида Михайловича Цупика и его дружного коллектива.

Дзякуючы дбайным рукам прыбіральшчыц службовых памяшканняў утрымліваецца належны парадак у навучальных установах раёна. Што тут скажаш: нялёгкая іх праца. І добра, калі да яе з павагай адносяцца як дарослыя, так і дзятва.

З 9 па 25 лістапада 2009 года на базе ДУА “Азяранскі навучальна-педагагічны комплекс дзіцячы сад – сярэдняя школа” праходзіў грамадскі агляд ведаў. Калектыў навучальнай установы трымаў справаздачу перад грамадскасцю, перад калегамі з іншых школ, перад аддзелам адукацыі аб ходзе выканання плана мерапрыемстваў па правядзенню ў 2009 годзе Года роднай зямлі. Пра здабыткі школы расказвае Наталля Ільеня, намеснік дырэктара па вучэбнай рабоце.

Наш візіт у Чырвоненскую сярэднюю агульнаадукацыйную школу супаў з правядзеннем там так званых “адкрытых урокаў” з боку раённага метадычнага аб’яднання настаўнікаў пачатковых класаў Жыткаўшчыны.

Пасяджэнне раённага метадычнага аб’яднання адбылося ў мінулы аўторак на базе Чырвоненскай агульнаадукацыйнай школы. Яго тэма: сістэма ацэнкі вынікаў вучэбнай дзейнасці малодшых школьнікаў, мэта — стварэнне ўмоў ва ўстановах адукацыі раёна па захаванню псіхафізічнага здароўя малодшых школьнікаў, раз-віццё станоўчай матывацыі да вучобы, здольнасцей самастойна ацэньваць вынік уласнай вучэбнай дзейнасці.