У апошні час у бібліятэкара Бялёўскай бібліятэкі Зінаіды Абрамовіч значна пабольшала клопатаў. Але яны ніколькі не абцяжарваюць гаспадыню ўстановы, а, наадварот, натхняюць на яшчэ больш стваральную працу.

Прыемныя і радасныя імгненні давялося днямі перажыць аператару машыннага даення кароў адкрытага акцыянернага таварыства “Тураўшчына” Мікалаю Іванавічу Якубоўскаму. Ва ўрачыстай абстаноўцы ў Мінску гэтаму старэйшаму жывёлаводу раёна прэм’ер-міністр Сяргей Сідорскі ўручыў медаль “За працоўныя заслугі”.

Старанне і працавітасць механізатараў адкрытага акцыянернага таварыства “Жыткавіцкі райагратэхсервіс” Вячаслава Бандзюка і Сяргея Федаровіча на кармавых угоддзях сельгаспрадпрыемстваў раёна дазволілі ім дабіцца высокіх вытворчых здабыткаў і стаць лепшымі сярод корманарыхтоўшчыкаў Гомельскай вобласці.

Калі чалавек на сваім месцы, то там справы заўсёды ідуць на лад. На малочнатаварным комплексе “Азяраны” гэтае выслоўе ў значнай ступені тычыцца яго загадчыцы Таццяны Шруб.

Паводле Указа Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь ад 4 лістапада 2010 года №562 “Аб узнагароджанні дзяржаўнымі ўзнагародамі Рэспублікі Беларусь” узнагароджаны ордэнам Пашаны Якубоўскі Мікалай Іванавіч — аператар машыннага даення адкрытага акцыянернага таварыства “Тураўшчына”.

Много лет в поселке Гребеневском не работал фельдшерско-акушерский пункт, по разным причинам молодые люди уезжали от нас. И вот мы решили написать письмо в райисполком. Районные власти среагировали сразу же: к нам прислали фельдшера Владимира Васильевича Мишкова. Уже более пяти лет Владимир Васильевич лечит больных не только в поселке, а и в окрестных деревнях: Рудне, Гребене, Найде

Леонид Минчук родом из деревни Переров. Здесь закончил школу, здесь, после учебы в колледже трудился в Национальном парке «Припятский» и здесь вот уже шестой год работает в родной школе заместителем директора по хозяйственной части.

Механізатарскі стаж машыніста пагрузчыка ТО-28 Валерыя Лучанка — 17 гадоў. За гэты час ён дасканала авалодаў сакрэтамі сваёй прафесіі.

Хоть работа у Елены Бандюк, как считают многие ее знакомые, не женская, но она справляется с ней не хуже мужчин, а может быть еще и лучше.

Трудно себе представить работу сержантов и офицеров районного отдела по чрезвычайным ситуациям без высокого профессионального мастерства.

Профессия этих людей воспитала в них одно очень ценное качество — быть ответственными. Перед руководством, перед клиентами и самим собой. Настоящие профессионалы те, кто действительно болеет своей работой, стремится к максимальным результатам в выполнении поставленных производственных заданий, а главное — не безразличны.

Свой рабочы дзень Ларыса Аляксееўна пачынае непасрэдна ў аддзяленні сувязі. Там яна атрымлівае карэспандэнцыю, перыёдыку, спажывецкія тавары, якія паштальёну патрэбна разнесці людзям, пражываючым на ўчастку. Загрузіўшы дзве сумкі, паштальён кіруецца ў дарогу. Адметнасць даставачнага ўчастка Макарэвіч у тым, што на ім у асноўным размяшчаецца прыватны сектар. І разнесці пошту тут намнога складаней, чым па шматкватэрных дамах. Ды і тое, што асноўная маса насельніцтва, якое абслугоўвае Ларыса Аляксееўна, людзі пажылога веку, таксама накладвае адбітак на яе працу.

Так можна сказаць пра працу намесніка начальніка раённага вузла паштовай сувязі Галіны Калупаевай і паштальёна трэцяга гарадскога аддзялення паштовай сувязі Людмілы Хомчанка. Амаль па тры дзесяткі гадоў адпрацавалі гэтыя жанчыны ў сістэме паштовай сувязі раёна, маюць заслужаны аўтарытэт у калектыве.

Есць такое выслоўе: “Кожны чалавек, як птушка, спявае песню свайго жыцця”. Вось і Кацярына Пятроўна Домніч усё жыццё спявае свае песні, вучыць гэтаму майстэрству другіх, прыносячы асалоду і задавальненне слухачам. І гэта сапраўды так. Днямі гэтая паважаная жанчына адзначыла двайны юбілей: сямідзесяцігоддзе свайго нараджэння і пяцідзесяцігоддзе творчай дзейнасці. З гэтай нагоды ў Дварэцкім доме культуры адбылося вялікае свята, якое зладзіў для Кацярыны Пятроўны народны клуб аматараў народнай творчасці “Вечарына” раённага цэнтра фальклору на чале з Ганнай Лой.